Wędrowniczko!






Witaj na podstronie zawierającej różnego rodzaju materiały, między innymi z technik harcerskich czy metodyczne. Jest to miejsce, z którego możesz czerpać wszelkiego rodzaju wiedzę harcerską czy inspiracje na zbiórkę - lub po prostu dowiedzieć się, jak taką zbiórkę zorganizować. Zapraszamy do przeglądania i komentowania - wszelkie uwagi są bardzo istotne!

Poradnik: jak przygotować zbiórkę wędrowniczek

komentarzy: 0

 

 

Jak przygotować zbiórkę wędrowniczek? Nie jest to sprawa prosta, zwłaszcza dla kogoś, kto wcześniej tego nie robił. Z myślą o takich osobach powstał poniższy poradnik. Zanim zorganizujesz zbiórkę zastępu czy drużyny - warto, byś się z nim zapoznała. Pozwoli Ci to uniknąć ewentualnych błędów i pomoże Ci przeprowadzić zbiórkę tak, by jej uczestnicy wspominali ją jak najlepiej.

A zatem: co jest istotne?...

 


Po pierwsze: TREŚĆ

Przed zbiórką zadaj sobie pytanie, jaki właściwie jest jej temat. Musisz sobie zaplanować, o czym chcesz powie-dzieć/co chcesz w związku z tym przekazać. Nie odbiegaj od myśli przewodniej - nie ma sensu się rozdrabniać, choć oczywiście można omówić w ramach tego kilka różnych zagadnień bez wchodzenia w szczegóły. Ważne, żeby wszystko było na odpowiednim poziomie merytorycznym.Jeśli treści jest dużo i tematy nie bardzo do siebie pasują, rozdziel to najlepiej na 2-3 zbiórki zamiast robić jedno combo, z którego nikt nic nie wyniesie.

 

 

Po drugie: METODYKA WĘDROWNICZA
Nasza metodyka opiera się przede wszystkim na paradygmacie i naramienniku wędrowniczym. Wymyślając zbiórki warto się inspirować zwłaszcza tym pierwszym, składającym się z elementów „KIWI”.

 

K jak Konkret: zbiórka musi dotyczyć konkretnego zagadnienia, opierać się na konkretnych działaniach. Musi być o czymś, a nie o niczym, i co najważniejsze: pozostawiać po sobie jakąś określoną, konkretną wiedzę lub umiejętność czy też coś materialnego, dostrzegalnego z zewnątrz.
Przykład: zbiórka z omówieniem teorii fotografii, którą następnie wykorzystujemy praktycznie robiąc zdjęcia w terenie i na koniec tworzymy z nich wystawę (widoczną i namacalną - a więc konkretną).


I jak Indywidualność: zbiórka powinna pozwalać każdej osobie na pracę indywidualną, samodzielne wy-konanie jakiegoś zadania. Powinna przewidywać podział dużych zadań na role dla każdej z osób, aby każda z nich mogła się zaangażować. 
Przykład: organizacja biwaku z podziałem zadań dla poszczególnych osób (jedna szuka miejsca, druga ustala trasę, trzecia załatwia ubezpieczenie).


W jak Wyczyn: zbiórka powinna wykraczać poza granice możliwości wędrowniczki - fizyczne, duchowe, umysłowe. Powinna uczyć ją czegoś całkiem nowego, stawiać przed nią jakieś wyzwania.
Przykład: wycieczka, podczas której pokonujemy trudny odcinek trasy; rozpalenie ogniska w trudnych warunkach.


I jak Ideowość: zbiórka musi być zgodna z ideą harcerską, z prawem harcerskim i prawem obowiązującym w Polsce. 
Klasyczny już antyprzykład: kradzież samochodu. :) Jest konkret, bo samochód jest konkretną zdobyczą. Jest indywidualność, bo można wprowadzić podział zadań (jedna osoba może stanąć na czatach, druga włamuje się do auta itd.). Jest wyczyn (nie da się ukryć). Ideowości - brak.


A to wszystko łączy… Przygoda - dodatek nieujęty w „KIWI”, ale równie ważny. Niech zbiórka będzie wydarzeniem, o którym wędrowniczki będą chciały opowiadać znajomym; czymś, co zapamiętają na długo.

 

Dobra zbiórka posiada każdy z powyższych elementów. Jeśli jednego zabraknie - nikt nie nazwie tego wprost, ale na pewno każdy zauważy i odczuje. To już nie będzie to samo, nie będzie na poziomie wędrowniczym - mo-że się okazać zwyczajnie nudne lub bezcelowe.

 

 

Po trzecie: FORMA
Pozwoliłam sobie wybrać niektóre formy pracy jeszcze z kursu zastępowych, do tego dołożyć kilka z kursu metodyki wędrowniczek i „z życia”. Może któraś z nich wyda się odpowiednia do omówienia danego zagadnienia. Pamiętaj, że formami warto się bawić, eksperymentować, tworzyć nowe - choć warto uczyć się na tych sprawdzonych.
Ważne, by forma łączyła się ściśle z treścią - forma pozbawiona treści jest zwyczajnie bezużyteczna. Ważne też, by była stosownie podsumowywana, żeby wyłapywać z niej konkret (przykładowo - nie tylko obejrzeć film, ale też o nim podyskutować).


Gry

  • Kalambury
  • Tabu
  • Gra planszowa
  • Quiz/turniej wiedzy (np. Familiada, Jeden z dziesięciu, Milionerzy)
  • Konkurencja

 

Dyskusyjne

  • Dyskusja (np. burza mózgów, sąd)
  • Debata (np. oksfordzka)
  • Gawęda
  • Wywiad/ankieta
  • Kwadrans wędrowniczy

 

Ruchowo-fizyczne

  • Gra terenowa
  • Wycieczka piesza/rowerowa
  • Podchody
  • Happening
  • Nauka/uprawienie jakiejś dyscypliny sportowej


Artystyczno-techniczne

  • Kręcenie filmu
  • Napisanie wiersza/piosenki
  • Śpiewowisko
  • Warsztaty artystyczne/techniczne
  • Przedstawienie/scenka/performance


Różne

  • Szkolenie/kurs (np. zewnętrzny z uzyskaniem certyfikatu lub wewnętrzny prezentujący zainteresowa-nia wędrowniczki)
  • Spotkanie z gościem/ekspertem
  • Służba
  • Zwiad (np. historyczny, kulturowy, przyrodniczy, geograficzny itp.).
  • Wyjście do kina/teatru/na koncert
  • Wieczór filmowy/literacki
  • Zadanie międzyzbiórkowe
  • Zadania indywidualne/harce


Dodatkowo, dobrym sposobem na wyszukiwanie nowych form jest przeglądnięcie książeczki sprawności - gdzie jak gdzie, ale tam tego towaru nie brakuje.

 

 

Po czwarte: PRZEBIEG
Opiszę go na podstawie „Zasad dobrej zbiórki” - czegoś, czego harcerki uczą się na kursie zastępowych.

 

Logiczny ciąg
Zbiórka zaczyna się od dobrego pomysłu, który w jakiś sposób zaskoczy uczestników. Na tej podstawie tworzymy logiczny przebieg, gdzie jeden element wypływa z drugiego i pozwala wypełnić czas na zbiórce bez zbędnych przerywników.
Np. prezentacja rodzajów diet i zasad zdrowego żywienia z udziałem eksperta → wymyślenie zmiany we własnej diecie → ugotowanie zdrowego posiłku, który odpowiada tej diecie → podjęcie próby zdro-wego odżywiania w określonym czasie, np. 1 miesiąca


Przemienność elementów
Na zbiórce przeplatać się muszą: ruch ze spokojem, hałas z ciszą, swoboda z dyscypliną. Widać w tej kwestii różnice między poszczególnymi formami i w ten sposób, łącząc je na przemian, należy planować zbiórkę. Nikt nie wytrzyma zbyt wiele czasu w skupieniu, ale też każdy zmęczy się, gdy kilka godzin spędzi w ruchu.


Tempo
Tempo zbiórki powinno być takie, by nikt nie zaczął się nudzić. Nie powinno być przerywników, które rozproszą uwagę wędrowniczek. Ważne, by kończąc jedną formę, już mieć w głowie kolejną, nie tracić ani chwili. Dlatego właśnie warto pisać plan zbiórki, który pomaga to wszystko ułożyć.


Osoba odpowiedzialna
Każda zbiórka musi mieć swojego organizatora. Ktoś musi ucinać za długie wypowiedzi, czuwać nad kontynuowaniem głównego tematu, zarządzić podsumowanie, dbać o to, by z teorii wynikała praktyka, by każdy element był merytoryczny i sensowny. Potrzebna jest osoba, która koordynuje całość zbiórki - przed, po i w trakcie - która planuje ją, prowadzi i podsumowuje.


Podział pracy
Jedna osoba odpowiada za całość, ale z kolei kilka innych może organizować pewne elementy zbiórki. Nie musisz wszystkiego robić sama, ale miej pod kontrolą to, co przygotowują inni - upewnij się, że na pewno to zrobili i w jakiej formie!


Obrzęd, ale też coś nowego
Warto pokazywać wędrowniczkom harcerskie (w tym drużynowe) obrzędy i tradycje, przedstawiać wspomnienia i samemu wspominać. Może to będzie zaśpiewanie starej piosenki, a może wędrówka w miejsce, gdzie dawniej było się na biwaku. Dobrze jest też wymyślać coś nowego, co pomoże zbudować więź między ludźmi - w przypadku zastępu wędrowniczek młodszych chociażby jego nazwę.


Plan B
Najlepiej zaplanowaną zbiórkę zepsuć może deszcz, zaginięcie klucza do fortu, nie przyjście umówionego gościa czy też cokolwiek innego. Zawsze miej alternatywę, coś nowego do zaproponowania. To bardzo ważne, a często się o tym zapomina.

 

 

Po piąte: DOKUMENTACJA
Każda zbiórka powinna być udokumentowana w książce pracy drużyny. W tym celu pisze się opisy zbiórek. Poniżej wpisałam to, co powinno się w takim opisie znaleźć i zostać przekazane do dokumentacji. Gwiazdką zaznaczyłam rzeczy przydatne, ale niekonieczne.

  • Data
  • Temat zbiórki
  • Osoba odpowiedzialna - czyli Ty (Twoje imię i nazwisko + stopień)
  • Plan zbiórki - warto go ułożyć jeszcze przed zbiórką, żeby wiedzieć, co się zamierza po kolei zrobić, ile to zajmie czasu, jakie materiały przygotować itp. Zaleca się konsultację planu z drużynową przed zbiórką - żeby uniknąć błędów metodycznych czy po prostu żeby ktoś spojrzał na to świeżym okiem.
  • *Realizowana sprawność/zadanie ze stopnia - możesz zacytować z książeczki sprawności lub regulaminu stopni. Nawet jeśli nie umieścisz tego w opisie, warto mieć taką wiedzę z tyłu głowy, żeby nie zapomnieć, o co tak naprawdę chodzi w zbiórce, co ona realizuje.
  • Opis zbiórki - czyli co się działo, w kolejności chronologicznej - tak, żeby ktoś, kto kiedyś zechce przeglądnąć dokumentację, mógł sobie wyobrazić, co się wydarzyło. Opis taki nie powinien być za długi i powinien być konkretny, odnosić się do planu. Może być w formie krótkiego tekstu lub rozpisanych punktów.
  • Wnioski - co było w porządku, co byś zmieniła, co zauważyłaś obserwując osoby, dla których przeprowadzałaś zbiórkę. Do tego ewentualnie pomysł, jak uniknąć czegoś na przyszłość lub komentarz, czy warto coś kontynuować. Powinny być minimum 3-4 wnioski. Możesz też oczywiście zapytać o nie osoby współprowadzące.
 
 
POWODZENIA!
 
 
Poradnik opracowała Aleksandra Pilas
na podstawie materiałów z kursu zastępowych "Keja" III
oraz kursu metodyki wędrowniczek "Polano" 2014

Dodaj nowy komentarz

Kreator www - przetestuj za darmo